Annem'den yeni bir tablo...

Simdilik cep telefonumla cektirgim fotografini ekliyorum ama daha sonra daha guzel fotograflarini ekleyecegim.
Annem'den bir yagli boya eseri daha,
cesme basi kizlarina ait.

Annemin Gelincikleri

Uzun suredir resim yapmak icin firsat bulamiyorum. Herseyin bir zamani vardir seklinde kendimi teselli etmekten baska bir bahanem de yok. Annemin yaptigi resimlere bakiyorum , hemen hemen her sabah. Annemin gelincikleri ile her sabah uyandigimda sanki bahari selamlar gibi de cocukca bir heyecan yasiyorum. Belki de kis aylarinin verdigi, bahara karsi bir ozlem benimkisi. Evimin kosesinde o kadar hos duruyorlar ki, isigi da yanina koydugumdan midir nedir evin icinde bir bahar canliligi var.
Bir resim yapmak degil, o resimi yasatmak ve hissetmek onemli olan sanirsam. Annemle bu yuzden daha da gurur duyuyorum. Yaptigi eserlerin sadece bir resim olmadigi hissini belki de parmaklariyla yasattigindan, resimleri yaparken sevdiklerini dusunurken yuregini kattigini hissettirebildiginden...

Iste annemin gelincikleri...

Gelincikler getirdim memleketten..
Annemin elleriyle islenmis, kipkirmizi yureklerinde sicak mi sicak bana bakan..
Her sabah beni selamliyorlar sanki, odamin kosesinde, emek kokan canliligi ile...
ve ben gelinciklere dokunarak ilerlerken
gunese karsi yuruyen o kucuk kizi hatirlatiyorum her sabah..
Dunu olmus, yasanmis, bugunu olan, yasiyor olan , yarini belli olmayan
gelincikler gibi...

Annecigimin gelinciklerine armagan icin yazilmis ufak bir not...
Banu

Annecigimin eserleri....

Annem gecen yil basladi resim kurslarina...Ben kendimi bildim bileli zaten hep guzel resim yapmistir zaten.

Kendisi kadar guzel resim yapamadim hic ama ondan edindigim bir sanatsal yetegimin oldugunu dusunuyorum hep. O kadar taktir ediyorum ki yaptiklarini, sadece resim degil, tum el islerine olan yaktinligini, isleidgi o igne oyalari, danteller, yatiklar, evimizin yaraticiligi...

O'nun icin bir sayfa ne kadar az kalir aslinda O'nun eserlerini olumsuzlestirmek icin...

Umarim sen de gurur duyuyorsundur annecigim...

Devamini bekliyorum hep...

Hani eski zaman masalları anlatır

Hüznümü huzura dolarsın

Kaşım gözümden çok içim bir parçan

Annem sen benim yanıma kalansın

Hani bir biblon vardı kırdığım

Üstüne ne kırgınlıklar yaşadın

Ama bil ki ben de parçalandım

Annem ben senin yanına kalanım

Annem annem Sen üzülme

Sözlerin hep yüreğimde

Uzayan sohbet gecelerinde
Rolleri unutup dost oluruz
Bizi bağlayan bu kan değil yalnız

Annem biz birbirimize kalanız
Ben kararlı uçarken yolumda

Sen çatık kaşlarının altında

Her yeni güne sevgiyle başlarsın

Annem sen benim yanıma kalansın

Annemin bir diger eseri de...

Kardesim...henuz 1 yasindayken...bundan 23 yil once ...